Doorgaan naar hoofdcontent

Schiphol

Afgelopen dagen ben ik beroepsmatig al meerdere malen op onze luchthaven Schiphol geweest. Nee ik hoefde niet te vliegen maar, zijn voor een project aan het werk in een aangrenzende parkeergarage. Nu zijn mij de afgelopen dagen een aantal dingen opgevallen:
  • Er landen op een dag stiekem best veel Japanse of Chinese tourristen in Nederland.
  • De mannen van de marechaussee zijn stiekem best wel streng. Andere mensen moeten ook gewoon hun werk doen hoor. En om dat te kunnen doen moet je soms een bus ietwat 'illegaal' neerzetten om te kunnen laden en lossen. Hoef je niet meteen te gaan bekeuren...
  • Taxichauffeurs kunnen soms ook best aardig zijn!
  • Er zijn best veel auto's nodig om alle leden van het Europees parlement van Schiphol naar Den Haag te vervoeren.
  • Vliegtuigen zijn echt groot van dichtbij. (Op TV zien ze er altijd kleiner uit)
  • Er werken ook jonge blonde vrouwen (waar je het niet van verwacht) bij de marechaussee. In burger wel te verstaan en die kunnen best goed tackelen. Nu durf ik dus echt niemand meer aan te spreken in de kroeg... (gelukkig was ik hun 'target' niet)
  • In sommige parkeergarages kun je gewoon niet sturen zonder 'slip' geluiden te maken.
  • Door de werkzaamheden aan de snelweg is de weg terug vinden naar Haarlem nog best wel een hele opgave.
Kortom: mijn werk is nooit saai!

Reacties

Populaire posts van deze blog

De Festivalman

Vandaag stuitte ik op vergeten YouTube filmpje van Jiskefet uit 2017 waarin Michiel Romeyn op zijn geheel eigen briljante wijze een parodie op een festivalorganisator neerzet. Omdat Jiskefet toch een behoorlijk deel van mijn satirische ontwikkeling uitmaakt, kon deze eigenlijk bij voorbaat al niet meer stuk. Ik kom tenslotte uit een klassiek VPRO-nest en ben daarmee voor een niet onbelangrijk deel door Kees Prins, Herman Koch en Michiel Romeyn opgevoed. Echter zelf inmiddels al meer dan mijn halve leven werkzaam in de evenementenindustrie, maakt zo'n filmpje alleen maar beter. Waar ik vroeger vooral om Jiskefet kon lachen vanwege de absurditeit, is daar in de loop der jaren een zekere vorm van herkenning bij gekomen. De festivalwereld met haar eigen jargon, eigenaardigheden, soms enorme ego's en bloedserieuze gesprekken over volstrekt merkwaardige details, blijkt hiermee eigenlijk helemaal niet zoveel satire nodig te hebben. En aangezien ik bovendien ook niet vies ben van enige...

Ronflonflon avec Jacques Plafond

Gisteren is bekend gemaakt dat Wim T. Schippers afgelopen woensdag, 10 juni, op 83-jarige leeftijd is overleden. Voor de meesten is hij onder andere bekend als de stemacteur van Ernie uit Sesamstraat. Maar daarnaast was hij ook de stem achter bijvoorbeeld Kermit de Kikker en Graaf Tel. Echter heeft Wim T. Schippers veel meer oeuvre aan zijn derrière draperen. Zo was hij in de jaren 70 - ver voor mijn geboorte - een van de pioniers van absurdistische televisie bij de VPRO. En in die hoedanigheid ook de bedenker van onder andere de personages Sjef van Oekel en Barend Servet. Daarnaast was Schippers ook actief als kunstenaar. Met onder andere werken als De Pindakaasvloer , wist hij de nodige discussie los te maken. Uiteindelijk is zijn werk te veel om op te noemen. Voor mij persoonlijk is er echter één programma dat er in het bijzonder uitspringt. En dat is het Hilversum 3 – want 3FM bestond nog niet – radioprogramma Ronflonflon met Jacques Plafond. Hierin praatte presentator Jacques Pla...

Haarlem Culinair 2026

Er zijn evenementen waar je maanden van tevoren een strak draaiboek voor maakt. En er zijn evenementen waar je simpelweg besluit dat je gaat kijken waar de avond je brengt. Haarlem Culinair behoort al jaren tot die laatste categorie. Het recept is al decennialang vrijwel onveranderd. Een monumentale Grote Markt, een verzameling Haarlemse restaurants die zich van hun beste kant laten zien, een glas wijn dat zelden het laatste blijkt te zijn en duizenden mensen die elkaar tegenkomen met de inmiddels traditionele opmerking: "Hé, jou had ik hier kunnen verwachten." En dus mocht ik ook dit jaar weer de culinaire snob uithangen. Als een heuse Bep van Mokum bewogen wij ons langs de verschillende etablissementjes om onszelf tegoed te doen aan het ruime aanbod culinaire hoogstandjes dat mijn geboortestad te bieden heeft. Dat Haarlem Culinair inmiddels een vaste waarde op de kalender is, merk je aan alles. Er hangt een ontspannen sfeer die je niet kunt organiseren. Mensen nemen de tijd...