Soms zijn er van die dingen die ergens deep down your memory zijn opgeslagen en een trigger nodig hebben om weer op de voorgrond te treden. Dit gebeurde bij mij vanavond toen ik las over het overlijden van Alf-acteur Michu Meszaros. Een fantastische TV-serie van eind jaren tachtig over het ruimtewezen 'Alf' dat neerstort op aarde en door het gezin Tanner wordt ondergebracht om hem te beschermen tegen wetenschappers die onderzoek op hem willen verrichten. Tijd voor een stukje nostalgie:
Vandaag stuitte ik op vergeten YouTube filmpje van Jiskefet uit 2017 waarin Michiel Romeyn op zijn geheel eigen briljante wijze een parodie op een festivalorganisator neerzet. Omdat Jiskefet toch een behoorlijk deel van mijn satirische ontwikkeling uitmaakt, kon deze eigenlijk bij voorbaat al niet meer stuk. Ik kom tenslotte uit een klassiek VPRO-nest en ben daarmee voor een niet onbelangrijk deel door Kees Prins, Herman Koch en Michiel Romeyn opgevoed. Echter zelf inmiddels al meer dan mijn halve leven werkzaam in de evenementenindustrie, maakt zo'n filmpje alleen maar beter. Waar ik vroeger vooral om Jiskefet kon lachen vanwege de absurditeit, is daar in de loop der jaren een zekere vorm van herkenning bij gekomen. De festivalwereld met haar eigen jargon, eigenaardigheden, soms enorme ego's en bloedserieuze gesprekken over volstrekt merkwaardige details, blijkt hiermee eigenlijk helemaal niet zoveel satire nodig te hebben. En aangezien ik bovendien ook niet vies ben van enige...
Reacties
Een reactie posten