Doorgaan naar hoofdcontent

Babyboomers

Het is grappig om te zien hoe soms dingen in ene op kunnen vallen. Bijvoorbeeld: als je net een blauwe Volkswagen Golf hebt gekocht - wat overigens heel onverstandig is - je op eens overal dit zelfde model ziet rijden. Gisteren werd ik geattendeerd op dit artikel van Autoblog:

Bewijs: babyboomers plaag voor Nederlandse wegen

Auteur: CasperH, gepost 22-02-2017 om 9:45

De laatste jaren gebeurt het steeds vaker: kekke kleine crossovers met elektrische fietsen achterop de auto, die met krap 100 kilometer per uur links blijven hangen of met 65 over N-wegen tuffen. Achter het stuur zonder enige uitzondering: babyboomers. Het CBS heeft onderzocht hoe groot dat probleem eigenlijk is en de resultaten zijn schokkend.

Het Centraal Bureau voor de Statistiek onderzocht het verkeersbeeld over de jaren 2005 – 2015. Daarbij keken ze naar autobezit en gereden kilometers per leeftijdscategorie onder particuliere autobezitters. Lang verhaal kort: we reden in 2015 91 miljard kilometers, gemiddeld 6% meer dan in 2005. Het autobezit onder ouderen nam flink toe: in de leeftijdscategorie 65-75 jaar met 21%, in de categorie 75+ zelfs met 36%. Ook nam de bevolkingsomvang van deze leeftijdscategorieën enorm toe: in 2015 waren er 32% meer 65-plussers dan in 2005. De leeftijdscategorie jongere mensen groeide veel minder. Sterker nog, de groep 30- tot 50-jarigen kromp zelfs 11%.



De optelsom van alle cijfers leert ons dat 65-plussers 68% meer kilometers op hun naam hebben gezet in 2015 dan tien jaar eerder. In totaal waren zij goed voor 14,2 miljard kilometer. Het autobezit steeg van 408 naar 521 auto’s per 1000 mensen met een leeftijd van 65 jaar of ouder. Het CBS kan dat ook verklaren: “De ouderen van nu hebben vaker een rijbewijs dan vroeger, met name vrouwen. Ze zijn welvarender, mobieler, worden ouder en wonen langer zelfstandig. Het aandeel van de kilometers afgelegd door 65-plussers nam toe van 10 procent in 2005 naar 16 procent in 2015.” Voor het volledige rapport klikt u hier.

Voordat u mij allemaal fanmail gaat sturen: ik heb niets tegen u, beste babyboomer. Die vrije tijd is u van harte gegund, u heeft hard gewerkt om ons land te brengen waar het nu staat. We zijn onder de gelukkigste en welvarendste landen ter wereld en dat hebben we voor een belangrijk deel aan u, de babyboomer te danken. Uw trok ons land uit het slop na de Tweede Wereldoorlog, nam het stokje over van uw ouders, en daarvoor wil ik u oprecht bedanken. Dus bedankt!

Maar u moet ook iets begrijpen: terwijl u met uw elektrofiets op de fietsendrager van uw Renault Captur of Opel Mokka naar de Hoge Veluwe tuft, zijn wij er ook nog: de volgende generatie. We komen op u wellicht wat gehaast over, daar op de linkerbaan van de snelweg. Niet al mijn generatiegenoten houden daarbij even netjes afstand tot uw achterbumper fietsendrager en sommigen seinen zelfs met hun groot licht in al hun ongeduld, terwijl u gewoon rustig met 90 kilometer per uur op de linkerbaan ruimte maakt voor die andere lieve mensen met fietsendragers die met zestig willen invoegen.

Maar laat me u kort uitleggen waar onze haast vandaan komt: uw generatie kost onze generatie héél veel geld. U heeft namelijk niet alleen dit land opgebouwd, u heeft uzelf ook iets te rijkelijk beloond met prachtige zaken als “de VUT” en enorme pensioenfondsen. U hield alleen niet genoeg rekening met banken die in crisis zouden kunnen geraken, of met bevolkingsgroei en toenemende levensverwachtigen. Daardoor zijn de op u volgende generaties genoodzaakt nóg harder te werken en daar komt soms haast bij kijken. We hebben slimme apps (een soort intelligente wegenkaart die in onze telefoon past) die ons precies vertellen hoe lang we onderweg gaan zijn, inclusief files en trajectcontroles. Op die manier kunnen we efficiënt leven, doorwerken tot we écht de deur uit moeten om op tijd op die afspraak te zijn. Maar dan moeten we wel de beloofde maximumsnelheden kunnen rijden. En daar komt uw generatie in beeld: die rijdt nogal eens in de weg.

Ik scheer u niet allemaal over één kam, u rijdt zelf ongetwijfeld fantastisch. Maar die anderen allemaal iets minder. Die rijden zo langzaam dat vrachtwagens ze in gaan halen. Die “maken ruimte” voor mensen die willen invoegen op de snelweg. Dat is mooi en vriendelijk als er niemand aankomt, maar als er wél mensen op de linkerbaan rijden moet u daar vooral wegblijven, tenzij u zelf de maximumsnelheid aanhoudt. Maar dat doet u niet zo vaak. Logisch, u heeft geen haast. Dat begrijpen we, echt. Het is u zelfs gegund. Maar wij hebben die haast wél. Wij moeten veel en hard werken om straks op veel latere leeftijd ook een keer met pensioen te kunnen. En tussen dat vele, harde werken door vinden we het ook nog fijn om soms wat tijd door te brengen met onze partners, kinderen, familie en vrienden. Wellicht zelfs met u.

Dus lieve babyboomer: geniet. Ga lekker op stap, neem die fiets, vouwwagen of caravan mee, maar kijk eens wat vaker in uw spiegel en bedenk u dan: “Die mensen moeten nog zo lang werken, die moeten we niet in de weg rijden.” Namens alle op u volgende generaties: bedankt!


Vandaag viel het me in ene op; veel babyboomers op de weg!!

Reacties

Populaire posts van deze blog

De Festivalman

Vandaag stuitte ik op vergeten YouTube filmpje van Jiskefet uit 2017 waarin Michiel Romeyn op zijn geheel eigen briljante wijze een parodie op een festivalorganisator neerzet. Omdat Jiskefet toch een behoorlijk deel van mijn satirische ontwikkeling uitmaakt, kon deze eigenlijk bij voorbaat al niet meer stuk. Ik kom tenslotte uit een klassiek VPRO-nest en ben daarmee voor een niet onbelangrijk deel door Kees Prins, Herman Koch en Michiel Romeyn opgevoed. Echter zelf inmiddels al meer dan mijn halve leven werkzaam in de evenementenindustrie, maakt zo'n filmpje alleen maar beter. Waar ik vroeger vooral om Jiskefet kon lachen vanwege de absurditeit, is daar in de loop der jaren een zekere vorm van herkenning bij gekomen. De festivalwereld met haar eigen jargon, eigenaardigheden, soms enorme ego's en bloedserieuze gesprekken over volstrekt merkwaardige details, blijkt hiermee eigenlijk helemaal niet zoveel satire nodig te hebben. En aangezien ik bovendien ook niet vies ben van enige...

Ronflonflon avec Jacques Plafond

Gisteren is bekend gemaakt dat Wim T. Schippers afgelopen woensdag, 10 juni, op 83-jarige leeftijd is overleden. Voor de meesten is hij onder andere bekend als de stemacteur van Ernie uit Sesamstraat. Maar daarnaast was hij ook de stem achter bijvoorbeeld Kermit de Kikker en Graaf Tel. Echter heeft Wim T. Schippers veel meer oeuvre aan zijn derrière draperen. Zo was hij in de jaren 70 - ver voor mijn geboorte - een van de pioniers van absurdistische televisie bij de VPRO. En in die hoedanigheid ook de bedenker van onder andere de personages Sjef van Oekel en Barend Servet. Daarnaast was Schippers ook actief als kunstenaar. Met onder andere werken als De Pindakaasvloer , wist hij de nodige discussie los te maken. Uiteindelijk is zijn werk te veel om op te noemen. Voor mij persoonlijk is er echter één programma dat er in het bijzonder uitspringt. En dat is het Hilversum 3 – want 3FM bestond nog niet – radioprogramma Ronflonflon met Jacques Plafond. Hierin praatte presentator Jacques Pla...

Haarlem Culinair 2026

Er zijn evenementen waar je maanden van tevoren een strak draaiboek voor maakt. En er zijn evenementen waar je simpelweg besluit dat je gaat kijken waar de avond je brengt. Haarlem Culinair behoort al jaren tot die laatste categorie. Het recept is al decennialang vrijwel onveranderd. Een monumentale Grote Markt, een verzameling Haarlemse restaurants die zich van hun beste kant laten zien, een glas wijn dat zelden het laatste blijkt te zijn en duizenden mensen die elkaar tegenkomen met de inmiddels traditionele opmerking: "Hé, jou had ik hier kunnen verwachten." En dus mocht ik ook dit jaar weer de culinaire snob uithangen. Als een heuse Bep van Mokum bewogen wij ons langs de verschillende etablissementjes om onszelf tegoed te doen aan het ruime aanbod culinaire hoogstandjes dat mijn geboortestad te bieden heeft. Dat Haarlem Culinair inmiddels een vaste waarde op de kalender is, merk je aan alles. Er hangt een ontspannen sfeer die je niet kunt organiseren. Mensen nemen de tijd...