Doorgaan naar hoofdcontent

Winkelroute

Vanmiddag maar weer eens één van van favoriete bezigheden gedaan (maar niet heus) namelijk; boodschappen. Eenmaal in de Albert Heijn viel het me op dat de meeste supermarkten eigenlijk heel onpraktisch zijn ingericht...

Het is natuurlijk algemeen bekend dat er een gedachte zit achter de route die supermarktketens hun bezoekers laten afleggen vanaf de entree tot aan de kassa om iemand (die net als ik) met trek boodschappen gaat doen maar zo veel mogelijk te laten afnemen. Bij mijn supermarkt kom ik als eerste langs de groente- en fruitafdeling om vervolgens via het brood, de zuivel, koeken, bakmeel, kruiden en koffiepads uit te komen bij het werkelijke doel, namelijk het gerstenat.
Het onpraktische hieraan is dat de verpakkingen van de drankproducten als flessen wijn of kratten bier altijd dermate zwaar en groot zijn - ik zet kratjes bier altijd in het winkelwagentje in plaats van op het daarvoor bestemde plankje onderop omdat ik anders altijd mijn schenen stoot - dat op het moment dat je hier aankomt je hele winkelwagen al vol ligt met allerlei 'kleinere' producten en er eigenlijk geen ruimte meer is om kratten en flessen fatsoenlijk te kunnen inladen zonder de eieren of stroopwafels te pletten.

De oplossing is echter simpel: vanaf nu begin ik mijn boodschappen avontuur achteraan en werk van daaruit terug naar de ingang. Ik noem dit de 'monopoly' methode: "ga terug naar start!"
Moet ik alleen niet vergeten uiteindelijk wel terug te gaan naar de kassa om af te rekenen...

Reacties

Populaire posts van deze blog

De Festivalman

Vandaag stuitte ik op vergeten YouTube filmpje van Jiskefet uit 2017 waarin Michiel Romeyn op zijn geheel eigen briljante wijze een parodie op een festivalorganisator neerzet. Omdat Jiskefet toch een behoorlijk deel van mijn satirische ontwikkeling uitmaakt, kon deze eigenlijk bij voorbaat al niet meer stuk. Ik kom tenslotte uit een klassiek VPRO-nest en ben daarmee voor een niet onbelangrijk deel door Kees Prins, Herman Koch en Michiel Romeyn opgevoed. Echter zelf inmiddels al meer dan mijn halve leven werkzaam in de evenementenindustrie, maakt zo'n filmpje alleen maar beter. Waar ik vroeger vooral om Jiskefet kon lachen vanwege de absurditeit, is daar in de loop der jaren een zekere vorm van herkenning bij gekomen. De festivalwereld met haar eigen jargon, eigenaardigheden, soms enorme ego's en bloedserieuze gesprekken over volstrekt merkwaardige details, blijkt hiermee eigenlijk helemaal niet zoveel satire nodig te hebben. En aangezien ik bovendien ook niet vies ben van enige...

Ronflonflon avec Jacques Plafond

Gisteren is bekend gemaakt dat Wim T. Schippers afgelopen woensdag, 10 juni, op 83-jarige leeftijd is overleden. Voor de meesten is hij onder andere bekend als de stemacteur van Ernie uit Sesamstraat. Maar daarnaast was hij ook de stem achter bijvoorbeeld Kermit de Kikker en Graaf Tel. Echter heeft Wim T. Schippers veel meer oeuvre aan zijn derrière draperen. Zo was hij in de jaren 70 - ver voor mijn geboorte - een van de pioniers van absurdistische televisie bij de VPRO. En in die hoedanigheid ook de bedenker van onder andere de personages Sjef van Oekel en Barend Servet. Daarnaast was Schippers ook actief als kunstenaar. Met onder andere werken als De Pindakaasvloer , wist hij de nodige discussie los te maken. Uiteindelijk is zijn werk te veel om op te noemen. Voor mij persoonlijk is er echter één programma dat er in het bijzonder uitspringt. En dat is het Hilversum 3 – want 3FM bestond nog niet – radioprogramma Ronflonflon met Jacques Plafond. Hierin praatte presentator Jacques Pla...

Haarlem Culinair 2026

Er zijn evenementen waar je maanden van tevoren een strak draaiboek voor maakt. En er zijn evenementen waar je simpelweg besluit dat je gaat kijken waar de avond je brengt. Haarlem Culinair behoort al jaren tot die laatste categorie. Het recept is al decennialang vrijwel onveranderd. Een monumentale Grote Markt, een verzameling Haarlemse restaurants die zich van hun beste kant laten zien, een glas wijn dat zelden het laatste blijkt te zijn en duizenden mensen die elkaar tegenkomen met de inmiddels traditionele opmerking: "Hé, jou had ik hier kunnen verwachten." En dus mocht ik ook dit jaar weer de culinaire snob uithangen. Als een heuse Bep van Mokum bewogen wij ons langs de verschillende etablissementjes om onszelf tegoed te doen aan het ruime aanbod culinaire hoogstandjes dat mijn geboortestad te bieden heeft. Dat Haarlem Culinair inmiddels een vaste waarde op de kalender is, merk je aan alles. Er hangt een ontspannen sfeer die je niet kunt organiseren. Mensen nemen de tijd...