Eenmaal terug uit de Groene Heuvels, met een draaiende wasmachine op de achtergrond, kijken we moe maar voldaan terug op een meer dan geslaagde editie van Down The Rabbit Hole 2026.
Nadat in de aanloop naar het festival het kwik tot boven de 35 graden steeg, bleek het festivalweekend eigenlijk precies goed. Niet te warm, niet te koud en af en toe een verkoelend briesje. Beter festivalweer kun je je nauwelijks wensen.
Wat Down The Rabbit Hole ieder jaar weer bijzonder maakt, is dat het veel meer is dan alleen een verzameling concerten. Tussen de bomen, kunstwerken en verborgen paadjes voelt het terrein als een klein dorp waar de buitenwereld een paar dagen niet bestaat.
En hoewel mijn aanwezigheid grotendeels zakelijk georiënteerd is, wist ik gelukkig genoeg optredens mee te pakken om weer een volledig subjectieve top vijf samen te stellen:
5. Mind Enterprises
Vrijdag 18:30 uur, Fuzzy Lop
Alsof ergens een vergeten Italiaanse discotheek uit 1984 opnieuw haar deuren heeft geopend. Mind Enterprises serveert een onweerstaanbare mix van Italo-disco, synthpop en een flinke scheut jaren tachtig.
Het duo lijkt zichzelf daarbij vooral niet al te serieus te nemen. Misschien is dat juist wel de reden dat een compleet afgeladen Fuzzy Lop binnen no-time verandert in één grote dansvloer.
Soms hoeft muziek helemaal niet ingewikkeld te zijn; als iedereen staat te dansen, doe je blijkbaar iets goed.
4. Panic Shack
Zondag 20:30 uur, Fuzzy Lop
Een punkband uit Wales die duidelijk goed naar Sophie Straat heeft geluisterd: "Alle mannen naar achteren."
Vooraan staan namelijk vier dames: één zangeres, twee gitaristen en een bassist met misschien wel een van de tofste basgitaren die ik ooit heb gezien. Daarachter een mannelijke drummer die werkelijk iedere klap raak weet te slaan.
Het viertal uit Cardiff speelt korte energieke punknummers. Geen ingewikkelde kunstgrepen, geen eindeloze solo's; gewoon rechttoe rechtaan. En zo horen we ze eigenlijk het liefst.
3. Florence + The Machine
Zondag 21:25 uur, Hotot (headliner)
Dat Florence + The Machine een echte headliner is, daar hoeft inmiddels niemand meer aan te twijfelen. Florence Welch heeft het publiek vanaf de eerste minuut volledig in haar greep, alsof elke festivalbezoeker door dezelfde spreuk is betoverd.
En die toverspreuk lijkt vooral te schuilen in de soms zware, maar altijd meeslepende teksten van het laatste album Everybody Scream.
Toch voelt de show nergens zwaar of somber. Integendeel.
Er hangt juist een bijna bevrijdende energie over het veld, waarbij duizenden bezoekers zichtbaar genieten van ieder nummer. En daarmee is Florence + The Machine een waardige afsluiter van een prachtig festivalweekend.
2. David Byrne
Zaterdag 21:15 uur, Hotot
Compleet verrast, overrompeld en eerlijk gezegd ook een beetje mind-blown was ik bij het zien van deze show van de inmiddels 74-jarige Talking Heads-legende David Byrne.
Vergeet een statische band achter een rij microfoons. Dit is een volledig gechoreografeerde voorstelling waarbij alle muzikanten draadloos spelen en voortdurend over het podium bewegen.
Byrne zelf draagt een headset, waardoor hij alle ruimte heeft om iedere zin letterlijk kracht bij te zetten met zijn armen, benen en mimiek.
Omringd door een paar gigantische LED-schermen krijgt het publiek het gevoel midden in een live-videoclip terecht te zijn gekomen.
Een optreden dat al mijn verwachtingen ruimschoots heeft overtroffen en daarmee een meer dan verdiende tweede plaats in mijn persoonlijke top vijf inneemt.
1. De Staat Becomes De Staat
Vrijdag 22:40 uur, Teddy Widder
Tsja... waar zal ik beginnen?
Met Torre die vanuit het publiek opkomt? Met een trap die tot in het oneindige lijkt door te lopen? De dansers van 155? Of toch gewoon met dat fantastische oeuvre van De Staat, dat eigenlijk nergens anders mee te vergelijken is?
Het is niet voor niets dat dit optreden mijn persoonlijke nummer één is geworden. Naast het feit dat ik de muziek van De Staat al jaren geweldig vind, is het de heren opnieuw gelukt om dit enigszins verwende festivalbrein volledig te verrassen. De performance en visuele effecten geven de toch al steengoed in elkaar zittende nummers nóg meer kracht.
Met De Staat Becomes De Staat zetten ze een project neer dat zijn weerga niet kent. De term 'showtrap' heeft er sinds vrijdagavond in ieder geval een nieuwe betekenis bij gekregen.
En tot zover mijn persoonlijke top vijf van Down The Rabbit Hole 2026.
Om vervolgens nog maar eens af te sluiten met ons nieuwste personage dat het, tussen alle renovatiewerkzaamheden door, ook tijd vond voor wat ontspanning in de Groene Heuvels...
Ik kijk nu alweer uit naar volgend jaar!
Reacties
Een reactie posten