Vorige week las ik in een artikel in de Volkskrant dat Harrie Jekkers, na jaren een van de bekendste namen binnen de Nederlandse cabaretwereld te zijn geweest, binnenkort definitief afscheid neemt van het theater.
Nadat in 1982 het welbekende ‘Oh oh Den Haag’ uitkwam en in mijn geboortejaar – 1985 – het nog veel eerder opgerichte Klein Orkest uiteen viel in nog veel kleinere stukjes orkest, heeft Jekkers zich vooral gericht op diverse solocabaretvoorstellingen. En met een nest waarin de cabaretuitzendingen van de VARA – naast witbrood met aardbeien en suiker – onderdeel waren van het vaste zaterdagavondprogramma, is deze droge Haagse humor dan ook niet weg te denken uit mijn jeugdherinneringen.
Ook na een onderbreking tussen 2001 en 2015 keerde deze van origine Hagenees in 2015 terug op de planken in een duovoorstelling met Jeroen van Merwijk.
En dus wordt deze terechte “in-pensioenstreding” - is dat al een woord, anders vanaf nu wel - luister bijgezet met de plaatsing van een miniatuurbeeld in Madurodam. Een mooi en terecht eerbetoon aan de man die Den Haag misschien wel net zo goed op de kaart heeft gezet als het Binnenhof.
Een miniatuurstandbeeld dat vanaf zondag 12 juli een vaste plek heeft op het Harrie Jekkersplein in Madurodam, voor de maquette van de Koninklijke Schouwburg.
Maar nu zette dit mij wel aan het denken: als we iconische gebouwen, straten, pleinen of mensen een eervolle plaatsing geven in Nederland in het klein, waarom doen we dit dan ook niet met miniaturen van verbeeldingen van iconische liedjes of kunstwerken?
Zo zou ik een miniatuurversie van ‘De Pindakaasvloer’ wel gepast vinden als eerbetoon aan de recent overleden Wim T. Schippers.
En in het geval van Harrie Jekkers, tsja…
Laten we ChatGPT eens vragen hoe een miniatuurversie van ‘Roltrap naar de Maan’ er dan uit zou komen te zien:
Reacties
Een reactie posten