Doorgaan naar hoofdcontent

Een nieuw likje verf (2)

Inmiddels zijn de renovatiewerkzaamheden aan deze weblog weer hervat. Na enig gepruts met instellingen, marges, widgets, kleuren, afbeeldingen en andere zaken waarvan ik vooraf dacht dat het “maar vijf minuten werk” zou zijn, is de blog wederom voorzien van een upgrade. Maar dat klinkt wel spectaculairder dan het is. In een verwoede poging deze blog te moderniseren, is misschien wel de grootste verandering dat er juist mínder te zien is.

Waar het internet de afgelopen jaren vooral voller, drukker en schreeuweriger lijkt te zijn geworden, heb ik besloten de andere kant op te bewegen. Veel witruimte, rustige typografie en vooral de foto’s en verhalen hun werk laten doen. Geen bewegende banners, geen knipperende knoppen en geen overdaad aan kleur. Het is tenslotte een weblog en geen luchthaven.

Er is nog even serieus overwogen om de achtergrond te voorzien van subtiele verwijzingen naar muziek, gastronomie, barbecueën, cultuur en andere persoonlijke obsessies. Maar na verschillende ontwerpen bleek uiteindelijk de beste oplossing: geen achtergrond.

Soms is less gewoon echt more.

Daarnaast bleek elke toevoeging die bedoeld was om deze site optisch minder statisch te maken, juist een afleidende factor te zijn van datgene waar het op dit kleine hoekje van het internet om gaat: de inhoud.
En hoewel de omschrijving van deze blog suggereert dat die inhoud weleens van betrekkelijke relevantie zou kunnen zijn, is dit nu juist precies wat deze blog voor mij is: een plek waar ik mijn gedachten, belevenissen en andere merkwaardigheden kwijt kan.

Dus heb ik gisteren een groot deel van de avond besteed aan aanpassingen die vooral onder de motorkap veel werk vergden. Het echte technische gedeelte.
En zoals je altijd in van die techfilms ziet, kan dit natuurlijk alleen in de late avond- en nachtelijke uren, met op de voorgrond de onversneden gortdroge techno die ‘Radio Joseph Capriati’ op Spotify voor mij heeft geselecteerd.

De labels hebben een nieuw uiterlijk gekregen, de navigatie is iets overzichtelijker geworden en de pagina is nu ook een stuk toegankelijker voor mensen die de weblog op een mobiel apparaat, zoals een iPhone of iPad, bekijken.
Rustiger dan voorheen. Allemaal aanpassingen die waarschijnlijk alleen opvallen als je de vorige versie uit het hoofd kent. En laten we eerlijk zijn: die kans acht ik niet bijzonder groot.

Voor de inhoud verandert er overigens niets. Deze digitale lade blijft gevuld worden met gedachten, muziek, boeken, series, culinaire uitstapjes, festivals en andere merkwaardigheden waarvan achteraf nog maar moet blijken of ze de moeite van het opschrijven waard waren.

Maar het leest nu in ieder geval iets prettiger.

De redactie.

Reacties

Populaire posts van deze blog

De Festivalman

Vandaag stuitte ik op vergeten YouTube filmpje van Jiskefet uit 2017 waarin Michiel Romeyn op zijn geheel eigen briljante wijze een parodie op een festivalorganisator neerzet. Omdat Jiskefet toch een behoorlijk deel van mijn satirische ontwikkeling uitmaakt, kon deze eigenlijk bij voorbaat al niet meer stuk. Ik kom tenslotte uit een klassiek VPRO-nest en ben daarmee voor een niet onbelangrijk deel door Kees Prins, Herman Koch en Michiel Romeyn opgevoed. Echter zelf inmiddels al meer dan mijn halve leven werkzaam in de evenementenindustrie, maakt zo'n filmpje alleen maar beter. Waar ik vroeger vooral om Jiskefet kon lachen vanwege de absurditeit, is daar in de loop der jaren een zekere vorm van herkenning bij gekomen. De festivalwereld met haar eigen jargon, eigenaardigheden, soms enorme ego's en bloedserieuze gesprekken over volstrekt merkwaardige details, blijkt hiermee eigenlijk helemaal niet zoveel satire nodig te hebben. En aangezien ik bovendien ook niet vies ben van enige...

Ronflonflon avec Jacques Plafond

Gisteren is bekend gemaakt dat Wim T. Schippers afgelopen woensdag, 10 juni, op 83-jarige leeftijd is overleden. Voor de meesten is hij onder andere bekend als de stemacteur van Ernie uit Sesamstraat. Maar daarnaast was hij ook de stem achter bijvoorbeeld Kermit de Kikker en Graaf Tel. Echter heeft Wim T. Schippers veel meer oeuvre aan zijn derrière draperen. Zo was hij in de jaren 70 - ver voor mijn geboorte - een van de pioniers van absurdistische televisie bij de VPRO. En in die hoedanigheid ook de bedenker van onder andere de personages Sjef van Oekel en Barend Servet. Daarnaast was Schippers ook actief als kunstenaar. Met onder andere werken als De Pindakaasvloer , wist hij de nodige discussie los te maken. Uiteindelijk is zijn werk te veel om op te noemen. Voor mij persoonlijk is er echter één programma dat er in het bijzonder uitspringt. En dat is het Hilversum 3 – want 3FM bestond nog niet – radioprogramma Ronflonflon met Jacques Plafond. Hierin praatte presentator Jacques Pla...

Haarlem Culinair 2026

Er zijn evenementen waar je maanden van tevoren een strak draaiboek voor maakt. En er zijn evenementen waar je simpelweg besluit dat je gaat kijken waar de avond je brengt. Haarlem Culinair behoort al jaren tot die laatste categorie. Het recept is al decennialang vrijwel onveranderd. Een monumentale Grote Markt, een verzameling Haarlemse restaurants die zich van hun beste kant laten zien, een glas wijn dat zelden het laatste blijkt te zijn en duizenden mensen die elkaar tegenkomen met de inmiddels traditionele opmerking: "Hé, jou had ik hier kunnen verwachten." En dus mocht ik ook dit jaar weer de culinaire snob uithangen. Als een heuse Bep van Mokum bewogen wij ons langs de verschillende etablissementjes om onszelf tegoed te doen aan het ruime aanbod culinaire hoogstandjes dat mijn geboortestad te bieden heeft. Dat Haarlem Culinair inmiddels een vaste waarde op de kalender is, merk je aan alles. Er hangt een ontspannen sfeer die je niet kunt organiseren. Mensen nemen de tijd...