Doorgaan naar hoofdcontent

"Vergeet even wie ik ben"

Soms heb je zo’n band of artiest waarvan je denkt: hier wil ik meer van. En dan niet per se van diezelfde artiest, maar gewoon iets dat ertegenaan schuurt. Invloeden, tijdgenoten, obscure soortgenoten of gewoon iets waarvan iemand ooit heeft bedacht: als je dit goed vindt, moet je dát eens proberen.
En daarvoor heeft Spotify iets briljants bedacht: artiestenradio. Zoek een artiest op, klik op ‘Naar radio’ en laat je verrassen. Althans, dat was volgens mij ooit het idee.

Want de laatste tijd valt me steeds vaker op dat Spotify daar iets anders onder verstaat. Start ik een artiestenradio, dan krijg ik inderdaad die artiest te horen. Maar daarna komen opvallend vaak bands en nummers voorbij waarvan Spotify allang weet dat ik ze leuk vind.
Zo begon ik vanmiddag met ‘Radio TOOL’ op Spotify en kreeg ik binnen no time voor de zoveelste keer Limp Bizkit en Deftones voorgeschoteld.

Dus omwille van het experiment maar even overgeschakeld naar ‘Radio The Mars Volta’. Je raadt het al: binnen twee nummers kwam ik uit bij All Them Witches en Interpol.
Niet dat dit niet goed is. Integendeel. Ik vind mijn eigen smaak toevallig de beste smaak van de hele wereld. Alleen soms heb je ook gewoon behoefte aan iets nieuws.

En daarmee verdwijnt voor mij eigenlijk het hele nut van artiestenradio. Als ik vooraf al een aardige kans heb dat ik de volgende artiest ken, is het geen ontdekkingstocht meer, maar een rondje door mijn eigen platenkast. Spotify probeert steeds beter te voorspellen wat ik wil horen, terwijl ik muziek soms juist aanzet om iets te horen waarvan ik nog helemaal niet wist dat ik het wilde horen.
Wat mij betreft mag er daarom naast ‘Naar radio’ nog een tweede knop komen: "Vergeet even wie ik ben." Geen luistergeschiedenis, geen opgeslagen nummers en geen smaakprofiel. Alleen die ene artiest als vertrekpunt en daarna het muzikale onbekende in.

Nu nog maar eens kijken wat ‘Radio Orange Goblin’ vandaag te bieden heeft. Anders ben ik bang dat we het voor de echte verrassingen toch ergens anders moeten gaan zoeken. Waarbij suggesties van de trouwe lezers van dit blog uiteraard altijd meer dan welkom zijn.

En anders hebben we altijd Pinguin Radio nog.

Reacties

Populaire posts van deze blog

De Festivalman

Vandaag stuitte ik op vergeten YouTube filmpje van Jiskefet uit 2017 waarin Michiel Romeyn op zijn geheel eigen briljante wijze een parodie op een festivalorganisator neerzet. Omdat Jiskefet toch een behoorlijk deel van mijn satirische ontwikkeling uitmaakt, kon deze eigenlijk bij voorbaat al niet meer stuk. Ik kom tenslotte uit een klassiek VPRO-nest en ben daarmee voor een niet onbelangrijk deel door Kees Prins, Herman Koch en Michiel Romeyn opgevoed. Echter zelf inmiddels al meer dan mijn halve leven werkzaam in de evenementenindustrie, maakt zo'n filmpje alleen maar beter. Waar ik vroeger vooral om Jiskefet kon lachen vanwege de absurditeit, is daar in de loop der jaren een zekere vorm van herkenning bij gekomen. De festivalwereld met haar eigen jargon, eigenaardigheden, soms enorme ego's en bloedserieuze gesprekken over volstrekt merkwaardige details, blijkt hiermee eigenlijk helemaal niet zoveel satire nodig te hebben. En aangezien ik bovendien ook niet vies ben van enige...

Ronflonflon avec Jacques Plafond

Gisteren is bekend gemaakt dat Wim T. Schippers afgelopen woensdag, 10 juni, op 83-jarige leeftijd is overleden. Voor de meesten is hij onder andere bekend als de stemacteur van Ernie uit Sesamstraat. Maar daarnaast was hij ook de stem achter bijvoorbeeld Kermit de Kikker en Graaf Tel. Echter heeft Wim T. Schippers veel meer oeuvre aan zijn derrière draperen. Zo was hij in de jaren 70 - ver voor mijn geboorte - een van de pioniers van absurdistische televisie bij de VPRO. En in die hoedanigheid ook de bedenker van onder andere de personages Sjef van Oekel en Barend Servet. Daarnaast was Schippers ook actief als kunstenaar. Met onder andere werken als De Pindakaasvloer , wist hij de nodige discussie los te maken. Uiteindelijk is zijn werk te veel om op te noemen. Voor mij persoonlijk is er echter één programma dat er in het bijzonder uitspringt. En dat is het Hilversum 3 – want 3FM bestond nog niet – radioprogramma Ronflonflon met Jacques Plafond. Hierin praatte presentator Jacques Pla...

Haarlem Culinair 2026

Er zijn evenementen waar je maanden van tevoren een strak draaiboek voor maakt. En er zijn evenementen waar je simpelweg besluit dat je gaat kijken waar de avond je brengt. Haarlem Culinair behoort al jaren tot die laatste categorie. Het recept is al decennialang vrijwel onveranderd. Een monumentale Grote Markt, een verzameling Haarlemse restaurants die zich van hun beste kant laten zien, een glas wijn dat zelden het laatste blijkt te zijn en duizenden mensen die elkaar tegenkomen met de inmiddels traditionele opmerking: "Hé, jou had ik hier kunnen verwachten." En dus mocht ik ook dit jaar weer de culinaire snob uithangen. Als een heuse Bep van Mokum bewogen wij ons langs de verschillende etablissementjes om onszelf tegoed te doen aan het ruime aanbod culinaire hoogstandjes dat mijn geboortestad te bieden heeft. Dat Haarlem Culinair inmiddels een vaste waarde op de kalender is, merk je aan alles. Er hangt een ontspannen sfeer die je niet kunt organiseren. Mensen nemen de tijd...